Ποιους εξυπηρετεί η ένταση στο Κόσσοβο ;

Ποιους εξυπηρετεί η ένταση στο Κόσσοβο ;
Το ζήτημα του Κοσσόβου αποτελεί ίσως την μοναδική περίπτωση στην Ευρώπη όπου ισχύουν αποκλειστικά οι αρχές της γεωτεκτονικής δραστηριότητας. Κάθε εξέλιξη είναι αποτέλεσμα μίας βίαιης, εκρηκτικής κατάστασης και όχι συνέπεια μιας ομαλής πολιτικής διαδικασίας.

Οι πολίτες του Κοσσόβου και της Σερβίας βρίσκονται συνεχώς σε μία ψυχολογική  κατάσταση μόνιμης  έντασης και πολεμικής ετοιμότητας. Αυτό συμβαίνει από  τις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90 – τον περασμένο αιώνα – και  μέχρι σήμερα. Πάντοτε όταν βρισκόταν σε αδιέξοδο ή αδράνεια κάποια πολιτική διαδικασία, προκαλούνταν μία «έκρηξη» που έδινε νέα δυναμική στα γεγονότα.

Συνήθως την τακτική αυτή χρησιμοποιούσαν οι Αλβανοί στο παρελθόν με σκοπό να πετύχουν την ανεξαρτησία και την διεθνή αναγνώριση. Η απεργία πείνας των Αλβανών ανθρακωρύχων στα ορυχεία Trepca το 1989 προκάλεσε το διεθνές ενδιαφέρον για το αίτημα αυτονομίας και αποτέλεσε το προοίμιο για την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Η «σφαγή» Αλβανών πολιτών στο Rachak, το 1999, από την σερβική αστυνομία, αποτέλεσε αφορμή για την έναρξη των νατοϊκών βομβαρδισμών.  Οι επιθέσεις των Αλβανών το 2004 κατά των Σέρβων στο Κόσσοβο που προκλήθηκαν από ένα παραποιημένο γεγονός (τον πνιγμό ενός παιδιού αλβανικής εθνότητας  για τον οποίο κατηγορήθηκαν Σέρβοι) προκάλεσαν την έναρξη της διαδικασίας του ΟΗΕ με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο της Φινλανδίας  Martti Ahtisaari για την επίλυση του ζητήματος του Κοσσόβου, που οδήγησε στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας το 2008.

Όλα αυτά τα γεγονότα και πολλά άλλα δείχνουν ότι στο Κόσσοβο τίποτε δεν μπορεί να συμβεί ομαλά, χωρίς εντάσεις και βία. Το ανησυχητικό είναι ότι την τακτική αυτή της δημιουργίας κρίσεων την χρησιμοποιούν οι πολιτικές ηγεσίας Κοσσόβου και Σερβίας κάθε φορά που αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα στην επιβολή των πολιτικών τους προθέσεων.

Σήμερα, δυστυχώς, το ζήτημα του Κοσσόβου βρίσκεται και πάλι σε αδιέξοδο πράγμα που αυξάνει τις πιθανότητες να εκδηλωθεί νέα «έκρηξη» που θα κινήσει τα πράγματα από το νεκρό σημείο. Από τότε που οι συνομιλίες μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινα που διεξάγονται υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «κόλλησαν», οι εντάσεις και οι κρίσεις συσσωρεύονται δημιουργώντας μία εκρηκτική ατμόσφαιρα.

Δεν έχει περάσει μέρα που να μην υπάρχει ανακοίνωση ή συνέντευξη Τύπου από τον πρόεδρο της Σερβίας, Aleaksndar Vucic που προειδοποιεί για τον κίνδυνο απειλής του σερβικού πληθυσμού από τις δυνάμεις ασφαλείας του Κοσσόβου. Ακόμη και η βόλτα του Hashim Thaci με φουσκωτό στη λίμνη Gazivode, στο βόρειο Κόσσοβο, χρησιμοποιήθηκε ως αφορμή για να τεθούν σε κατάσταση υψίστης ετοιμότητας οι ένοπλες δυνάμεις της Σερβίας.

Τελευταία, η παράλογη απόφαση της κυβέρνησης του Κοσσόβου για την επιβολή δασμών, της τάξης του 100% στην εισαγωγή σερβικών προϊόντων, παρουσιάζεται ως προσπάθεια εξόντωσης του σερβικού πληθυσμού.

Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι στη Σερβία και τα περισσότερα ΜΜΕ παρουσιάζουν το γεγονός ως ανθρωπιστική καταστροφή, μιλούν για πείνα, ελλείψεις φαρμάκων, οξυγόνου στα νοσοκομεία, παιδικών τροφών..!  Κανείς δεν αναφέρει ότι τα νοσοκομεία, τα φαρμακεία και τα καταστήματα στις σερβικές περιοχές στο βόρειο Κόσσοβο έχουν την δυνατότητα να προμηθευτούν είδη από το Νότο και όχι αποκλειστικά από την Σερβία.

Η διατήρηση της έντασης φαίνεται ότι εξυπηρετεί καίρια πολιτικά ζητήματα που αφορούν την οριστική επίλυση του ζητήματος του Κοσσόβου. Η ιδέα της «οριοθέτησης» ή της «διόρθωσης της συνοριογραμμής» που υποστηρίζουν οι πρόεδροι Aleksandar Vucic και Hashim Thaci και που στην ουσία αποτελεί ανταλλαγή εδαφών, δεν γίνεται αποδεκτή στις κοινωνίες και των δύο χωρών.

Ένας δοκιμασμένος στο παρελθόν τρόπος για να επιβληθεί στην κοινή γνώμη είναι να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι αν δεν βρεθεί λύση θα προκληθεί ένταση, συγκρούσεις και ίσως πολεμική σύρραξη. Ο κόσμος και στις δύο πλευρές είναι κουρασμένος από την συνεχή αβεβαιότητα και δεν έχει πλέον ψυχικά αποθέματα να αντέξει ακόμη μία πολεμική περιπέτεια. Έτσι, μία λύση συμβιβαστική αν και θα είναι επώδυνη και για τους δύο λαούς, μοιάζει καλύτερη επιλογή απ ότι η διαιώνιση της αστάθειας και της μόνιμης πολεμικής απειλής.

Η ένταση φαίνεται ότι εξυπηρετεί τις ηγεσίες Σερβίας και Κοσσόβου ενώ δεν είναι λίγοι οι αναλυτές που πιστεύουν ότι πρόκειται για συμφωνημένη ένταση με σκοπό να επιβληθεί στους λαούς των δύο χωρών η ανταλλαγή εδαφών. Ο πρώην ΥΠΕΞ της Σερβίας Vuk Jeremic ισχυρίζεται μάλιστα ότι στις 4 Νοεμβρίου οι πρόεδροι Vucic και Thaci συναντήθηκαν στη Ρώμη όπου συμφώνησαν να προκαλέσουν κάποια μεγάλη ένταση για να ανατραπεί το αρνητικό κλίμα στην κοινή γνώμη Κοσσόβου και Σερβίας για την πρόταση ανταλλαγής εδαφών.

Ο Jeremic, που επικαλείται διπλωματικές πηγές χώρας της Ε.Ε. για την πληροφορία αυτή, αναφέρει – σε συνέντευξη Τύπου -  ότι στην συνάντηση Vucic-Thaci στη Ρώμη, συμφωνήθηκε η αύξηση των δασμών για τα σερβικά προϊόντα ώστε να αποτελέσει την σπίθα που θα ανάψει το φυτίλι της κρίσης. Ο Πρώην ΥΠΕΞ της Σερβίας, που διετέλεσε και πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης του ΟΗΕ, εκτιμά ότι για την ώρα η συμφωνημένη ένταση στις σχέσεις Σερβίας - Κοσσόβου βρίσκεται υπό έλεγχο, προειδοποίησε ωστόσο ότι τέτοιου είδους εντάσεις  συμβαίνει κατά καιρούς να ξεφεύγουν κάθε έλεγχου και τότε οι εξελίξεις λαμβάνουν απρόβλεπτη τροπή./IBNA

Share with your friends: