Τα τρία χρόνια που οδήγησαν στη Συμφωνία με την πΓΔ της Μακεδονίας

Τα τρία χρόνια που οδήγησαν στη Συμφωνία με την πΓΔ της Μακεδονίας
Στους περισσότερους, απλούς πολίτες, δημοσιογράφους αλλά και πολιτικούς, έχει μείνει η λανθασμένη εντύπωση ότι η Συμφωνία Ελλάδας πΓΔ της Μακεδονίας, είναι αποτέλεσμα «βιαστικών» συζητήσεων τους τελευταίους έξι μήνες.

Από την ελληνική πλευρά, έχει μια λογική το κενό πληροφόρησης, καθώς τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης της Ελλάδας από την συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το κυρίαρχο θέμα ήταν η οικονομία και η παραμονή ή όχι της χώρας στην Ευρωζώνη και την ΕΕ.

Ελάχιστοι ήταν αυτοί που παρακολούθησαν εκ του σύνεγγυς τις κινήσεις της ελληνικής διπλωματίας και του Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά. Όπως ελάχιστη ήταν και η δημοσιογραφική κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα, καθώς από τη μια μεριά είχαμε την οικονομική κρίση στον τύπο κι από την άλλη σταμάτησε και η «χορηγία» των κυβερνήσεων προς τους δημοσιογράφους με την κάλυψη των εξόδων τους στις αποστολές του εξωτερικού.

Η πλημμελής ενημέρωση εκ μέρους των μέσων και η επιλεκτική αδιαφορία τους για την εξωτερική πολιτική, που δεν είχε σχέση με τις «μεγάλες» χώρες, λογικό είναι να δημιουργήθηκαν κενά στην πληροφόρηση του κοινού.

Ο Νίκος Κοτζιάς μετά τα ταξίδια του σε Ρωσία και ΗΠΑ τον Απρίλη του 2015 ξεκινά τις επαφές του με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων υλοποιώντας δυο ταξίδια τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, επισκεπτόμενος την πΓΔ της Μακεδονίας, το Κόσσοβο, την Σερβία, την Βοσνία Ερζεγοβίνη, την Αλβανία και το Μαυροβούνιο.

Ο κύβος είχε ριφθεί. Η Ελλάδα μετά από χρόνια, προσπαθούσε να ξαναμπεί στα Δυτικά Βαλκάνια, ισχυροποιώντας τον ρόλο της στη περιοχή. Το σημαντικότερο όμως απ’ όλα ήταν να κερδηθεί η εμπιστοσύνη από τις χώρες εκείνες που είχαν ανοιχτά ζητήματα με την Ελλάδα.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Νίκος Κοτζιάς, έκανε κάτι που δεν συνηθίζεται τουλάχιστον από τους ΥΠΕΞ. Στις χώρες άμεσου ενδιαφέροντος επισκεπτόταν όλη την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας, έχοντας συζητήσεις για όλα τα εκκρεμή θέματα που απασχολούσαν τις διμερείς σχέσεις.

Έτσι πέρα από τον ομόλογο του Nikola Poposki, ο Νίκος Κοτζιάς συναντούσε σε κάθε επίσκεψη του στην πΓΔ της Μακεδονίας, τον Πρόεδρο Gjorge Ivanov, τον τότε Πρωθυπουργό Nikola Gruevski, τον αρχηγό της τότε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και σημερινό Πρωθυπουργό Zoran Zaev και τον αρχηγό του Αλβανικού κόμματος DUI Ali Ahmeti. Κανείς δεν του ήταν άγνωστος κι ούτε περίμενε να έρθει στην εξουσία ο Zoran Zaev για να δημιουργήσει σχέσεις εμπιστοσύνης και συνεργασίας με την πΓΔ της Μακεδονίας.

Αντίστοιχα και στην Αλβανία ο Νίκος Κοτζιάς συναντούσε πέρα από τον ομόλογο του Ditmir Bushati, και τον τότε Πρόεδρο Bujar Nishani, τον Πρωθυπουργό Edi Rama καθώς και τους αρχηγούς των δυο μεγαλύτερων κομμάτων της Αλβανίας, τον Ilir Meta νυν Πρόεδρο της χώρας και ηγέτη του LSI και τον αρχηγό του Δημοκρατικού Κόμματος Lulzim Basha‎.

Πέρα όμως από τις επίσημες επισκέψεις σε Αλβανία και πΓΔ της Μακεδονίας του Έλληνα ΥΠΕΞ και την ανταπόδοση των επισκέψεων από τους ομολόγους του, σε κάθε ευκαιρία, στις εργασίες της ΕΕ, του ΟΗΕ ή άλλων Διεθνών Οργανισμών, υπήρχαν σχεδόν πάντα διμερείς επαφές και συζητήσεις για την ενίσχυση της συνεργασίας και την επίλυση των διαφορών που υπήρχαν.

Παράλληλα είχαν δημιουργηθεί ομάδες εργασίας και με τις δυο χώρες, για να επιλυθούν οι διαφορές μέσα από συνέργειες και συνεργασίες.

Τρία χρόνια, διεργασιών, συζητήσεων, συνεργασιών και διαβουλεύσεων, πρωτίστως βοήθησαν στο να ξεπεραστεί η καχυποψία για ν\ ανοίξει ο δρόμος στην επίλυση χρόνιων αντιπαραθέσεων.

Τρία χρόνια είναι ο πραγματικός χρόνος που χρειάστηκε η Ελλάδα για να βρεθεί κοντά στη λύση. Τρία χρόνια είναι ικανός χρόνος όταν έχεις πλάνο και θέληση για να ξεπεράσεις τις όποιες δυσκολίες./IBNA

Share with your friends: